.
As canções que você fez pra mim "Sex Pistols - God Save the Queen"
quarta-feira, outubro 01, 2008
O río Mosa e as Ardennes
Na fronteira entre Franza e Bélxica exténdense as Ardenas, chamadas así segundo a palabra celta que significa fraga profunda. Esta terra fronteiriza de espectaculares vales, fragas e outeiros está atravesada polos meandros do rio Mosa.
As canções que você fez pra mim "Kraftwerk - Pocket Calculator"
Charleville-Mézières
Este vao do rio Mosa comprendía orixinariamente dúas cidades. A cidadela medieval de Mézières posúe casas desiguais cubertas de lousa que seguen un cóbado do Mosa, e as súas deterioradas fortificacións e portas son visibles desde a avenida de St-Julien. Oculta entre as murallas érguese a igrexa gótica de Notre-Dame de l'Espérance, moi remodelada. No corazón de Charleville está a Place Ducale, modelo de planificación urbana de Luis XIII, que evoca a Place des Vosges de París. O poeta Arthur Rimbaud naceu perto de aquí en 1854. A súa modesta casa natal do nº 12 da Rue Bérégovoy segue en pé.
Nos peiraos atópase o Vieux Moulin, casa que inspirou La Bateau Ivre, o poema máis importante de Rimbaud. Dentro está o Musée Rimbaud, con manuscritos e fotos do peoeta.
As canções que você fez pra mim "À Cause Des Garçons - A Cause Des Garçons"
Reims
Collimos as bicicletas e miramos a catedral, pasamos por riba da entrada cuberta ao foro romano, fomos ata Porte Mars, baixamos polas Promenades ata o Cirque, e voltamos á autocaravana ao lado da Biblioteca Carnegie (parte do rico patrimonio art decó da cidade que tivo que ser reconstruida despois da 1a grande guerra).
O que non vimos foi Saint-Remi. Tocounos futebol e non puidemos cargar auga e electricidade porque parece ser que o poste de abastecemento estaba ao lado do estadio. Durmimos no aparcamento para autocaravanas á beira da autestrada na Comédie.
As canções que você fez pra mim "Les Rita Mitsouko - Alors c'est quoi?"
O memorial americano Aisne-Marne
Deixamos a Île de France a un lado despois de ollar desde a estrada o cárcere de Melun, no medio dunha illa do Sena, e fomos tirando cara ao Marne e a Champagne. "As chairas ondulantes do norte da Franza descorren desde a Canle da Mancha ata os outeiros boscosos das Ardenas. Ademais de polos sombríos recordos de batallas, a zona é coñecida polas máis belas catedrais góticas de Franza - e unha longa tradición na elaboración de cervexas de calidade-. Tamén se topan bos viños na Champaña e na Alsacia." No val do Marne comezamos a ver eses outeiros despois de tanta planicie, esas lombas empinadísimas cheas de viñas das que sae o champán e fixemos parada no primeiro memorial que nos cadrou no noso camiño.
As canções que você fez pra mim "Les Rita Mitsouko - Marcia Baila"
A fraga de Fontainebleau
Está máis que xustificado que as estradas que atravesan as inmensas fragas protexidas aparezan sinaladas coma rotas pintorescas nos mapas. O certo é que cruzar por medio de túneles vexetais de árbores autóctonas e ver a calzada enmarcada por faixas de relva, fai que experiencia sexa case mística, a pesares de estarmos aínda da era do motor e de olla-lo todo a través da xanela pechada. Nunca andiven dacabalo, pro facelo polas fragas francesas ten que ser de seguro moi beneficioso para a alma. Pena non ter máis tempo, porque si que o poderiamos facer en bici.
Pola contra, toparse por vez primeira no país con prostitución á beira da estrada, creaba un agudo contraste.
As canções que você fez pra mim "Les Rythmes Digitales - Jacques Your Body"
Os xardíns do palacio de Fontainebleau
Son tan cívico que si me din que non me meta coa bicicleta por medio dos tranquilos e inmensos xardíns en setembro eu obedezo sen dar chío. Grazas a que a grande Lisa non é tan mixericas, e que tiñan aberta unha porta onde non indicaban a prohibición, paseámonos polo "máis histórico de todos os grandes xardíns reais da Franza". Espantoso.
As canções que você fez pra mim "David Bowie - Heroes"
O palacio de Fontainebleau
Creo que só estivera por dentro nun palacio real no Palácio da Pena ata que nos decidimos a visitar o de Fontainebleau, que ficaba de camiño na nosa rota cara ao norte. Apañamos a audio-guía e fomos percorrendo todas as estáncias que te deixan visitar. Bailamos na Salle de Bal e detivémonos na Galerie François I, que de seguro estudiaramos hai case 20 anos e da que apenas recordaba nada. É curioso como as suntuosas estancias reais de diferentes estilos perderon a súa espectacularidade e a súa capacidade para abraiar despois dos excesos do capitalismo no século XX. Pero non deixa de resultar curioso que a chusma poida andar agora por onde andaban Marie Antoinette e Napoléon.
As canções que você fez pra mim "Vanessa Paradis - Joe le taxi"
Subscrever:
Mensagens (Atom)
