sábado, junho 28, 2008
Till we have built Jerusalem
As tribulacións de pertencer ao pobo escollido.
As canções que você fez pra mim "The Magnetic Fields - Heroes"
terça-feira, junho 24, 2008
A escrava Hannah
Hannah Cullwick (1833-1909) foi escritora e traballadora doméstica, nada e criada no Shropshire. Non hai datos remarcables sobre a súa nenez, escepto que unha lady mandouna á escola de caridade para aprender a ler (maiormente a biblia) e a escribir, algo que contrasta co que acontecía coa meirande parte das mulleres da súa clase social na época. Comezou a traballar coma criada aos 8 anos de idade.
Cando tiña 14 anos converteuse na única criada dunha familia con 8 fillos. Aquel ano a súa nai morreu súbitamente dunha infección, e a súa señora non lle deixou ir visitar a súa familia que vivía a 5km de distancia. Cando tiña 17 traballaba coma criada noutra casa, pero botárona despois de só 8 meses porque a súa xefa mirouna (tal como ela lembra) "xogando mentres limpaba as nosas potas".
Logo obtivo un posto cunha familia aristocrática que a levou a Londres. Alí, no 1854 coñeceu a Arthur Munby nunha das súas frecuentes expedicións urbanas para investigar as mulleres da clase traballadora. O Munby ficou impresionado polo corpo e pola forza que tiña, todo isto combinado coa nobreza de caracter que lle presupoñía ás mulleres da clase traballadora. A Cullwick viu nel un gentlemen idealizado que recoñecía o intenso traballo que facía coma criada. Para conseguir estar preto do Munby, comezou a traballar en varias casas de clase media nas que puidese ter maior liberdade de movemento. Os dous formaron unha longa relación que os levou a casar no 1873.
Antes de coñecer ao Munby, a Cullwick mirara un vistoso musical chamado 'A Morte de Sardanapalus', na primeira vez que ía ao teatro na súa vida. O musical, baseado na obra de Lord Byron, falaba dun antigo e pacifista rei que estava namorado dunha das súas escravas. A escrava, Myrrha, amaba ao rei pero tamén tiña os seus propios desexos republicanos e democráticos. A Cullwick identificouse grandemente coa heroina da obra.
A Cullwick referíase a si mesma con orgullo coma a "sometida e escrava" do Munby e chámaballe "Massa"(de master), nun claro exemplo de relación amo/escravo. Durante grande parte da súa vida levou unha tira de coiro no seu pulso dereito e unha cadea cun candado ao redor do colo, do que o Munby tiña a chave. Escribíalle cartas case todos os días describíndolle as súas moitas horas de traballo con grande detalle. Quedaban cando ela estaba chea de porquería como resultado dun día de traballo limpando e facendo as tarefas de casa. Tiña un interese particular nas súas botas, limpando centos de pares por ano, e ás veces lambendoos. Nunca ocasión contoulle ao Munby que era quen de saber onde andivera o "Massa" segundo soubesen as súas botas.
A pesares do seu display de sometemento e lealdade, a Cullwick permaneceu independente. Mantívose firme cando pensou que os termos da súa relación co Munby estaban sendo violados. Casou co Munby sen moitas ganas, pois coidaba que era algo que significaba dependencia e aborrecemento. Casaron en segredo no 1873 (por mor do rexeitamento victoriano das relacións entre clases sociais disintas), e despois marchou a vivir á súa casa onde traballaba coma servinte, aínda que ás veces facía o rol de dona da casa. Mantivo o seu apelido e insistiu en que Munby lle seguise a pagar o soldo, e tiña os seus propios aforros. Ausentouse máis do que se ausentaba el e en 1877 volveu a traballar ao Shropshire. O Munby visitouna regularmente desde o 1882 ata que morreu.
Os seus diarios revelena os xogos eróticos que tiña co Munby e que moitas veces incluían infantilismo e xogos de roles relacionados coa idade, como por exemplo levar ao Munby no colo e apertalo contra ela. A Cullwick aparece nas fotografáis do Munby en roles moi distintos: coma unha moza campestre, coa un traballadora da cociña, coma unha limpadora de chemineas coa cara negra, coma unha señora ben vestida (aínda que coas mans gastadas polo traballo obstentosamente visibles), coma a Magdalena, e incluso vestida de home. A súa habilidade para desempeñar variados roles deleitaba ao Munby.
Os diarios da Cullwick (unha seleción está publicada coma "The Diaries of Hannah Cullwick, Victorian Maidservant"), proporcionan información detallada das vidas das criadas da época victoriana. Constituen unha descripción pormenorizada das 16 horas de traballo e da obediencia ritualizada á xente de clase media.
No 2003, unha curtametraxe independente baseada nos diarios da Cullwick e chamada "On my Knees" foi realizada por Kim Wood, e protagonizada por Melora Creager de Rasputina.
Cando tiña 14 anos converteuse na única criada dunha familia con 8 fillos. Aquel ano a súa nai morreu súbitamente dunha infección, e a súa señora non lle deixou ir visitar a súa familia que vivía a 5km de distancia. Cando tiña 17 traballaba coma criada noutra casa, pero botárona despois de só 8 meses porque a súa xefa mirouna (tal como ela lembra) "xogando mentres limpaba as nosas potas".
Logo obtivo un posto cunha familia aristocrática que a levou a Londres. Alí, no 1854 coñeceu a Arthur Munby nunha das súas frecuentes expedicións urbanas para investigar as mulleres da clase traballadora. O Munby ficou impresionado polo corpo e pola forza que tiña, todo isto combinado coa nobreza de caracter que lle presupoñía ás mulleres da clase traballadora. A Cullwick viu nel un gentlemen idealizado que recoñecía o intenso traballo que facía coma criada. Para conseguir estar preto do Munby, comezou a traballar en varias casas de clase media nas que puidese ter maior liberdade de movemento. Os dous formaron unha longa relación que os levou a casar no 1873.
Antes de coñecer ao Munby, a Cullwick mirara un vistoso musical chamado 'A Morte de Sardanapalus', na primeira vez que ía ao teatro na súa vida. O musical, baseado na obra de Lord Byron, falaba dun antigo e pacifista rei que estava namorado dunha das súas escravas. A escrava, Myrrha, amaba ao rei pero tamén tiña os seus propios desexos republicanos e democráticos. A Cullwick identificouse grandemente coa heroina da obra.
A Cullwick referíase a si mesma con orgullo coma a "sometida e escrava" do Munby e chámaballe "Massa"(de master), nun claro exemplo de relación amo/escravo. Durante grande parte da súa vida levou unha tira de coiro no seu pulso dereito e unha cadea cun candado ao redor do colo, do que o Munby tiña a chave. Escribíalle cartas case todos os días describíndolle as súas moitas horas de traballo con grande detalle. Quedaban cando ela estaba chea de porquería como resultado dun día de traballo limpando e facendo as tarefas de casa. Tiña un interese particular nas súas botas, limpando centos de pares por ano, e ás veces lambendoos. Nunca ocasión contoulle ao Munby que era quen de saber onde andivera o "Massa" segundo soubesen as súas botas.
A pesares do seu display de sometemento e lealdade, a Cullwick permaneceu independente. Mantívose firme cando pensou que os termos da súa relación co Munby estaban sendo violados. Casou co Munby sen moitas ganas, pois coidaba que era algo que significaba dependencia e aborrecemento. Casaron en segredo no 1873 (por mor do rexeitamento victoriano das relacións entre clases sociais disintas), e despois marchou a vivir á súa casa onde traballaba coma servinte, aínda que ás veces facía o rol de dona da casa. Mantivo o seu apelido e insistiu en que Munby lle seguise a pagar o soldo, e tiña os seus propios aforros. Ausentouse máis do que se ausentaba el e en 1877 volveu a traballar ao Shropshire. O Munby visitouna regularmente desde o 1882 ata que morreu.
Os seus diarios revelena os xogos eróticos que tiña co Munby e que moitas veces incluían infantilismo e xogos de roles relacionados coa idade, como por exemplo levar ao Munby no colo e apertalo contra ela. A Cullwick aparece nas fotografáis do Munby en roles moi distintos: coma unha moza campestre, coa un traballadora da cociña, coma unha limpadora de chemineas coa cara negra, coma unha señora ben vestida (aínda que coas mans gastadas polo traballo obstentosamente visibles), coma a Magdalena, e incluso vestida de home. A súa habilidade para desempeñar variados roles deleitaba ao Munby.
Os diarios da Cullwick (unha seleción está publicada coma "The Diaries of Hannah Cullwick, Victorian Maidservant"), proporcionan información detallada das vidas das criadas da época victoriana. Constituen unha descripción pormenorizada das 16 horas de traballo e da obediencia ritualizada á xente de clase media.
No 2003, unha curtametraxe independente baseada nos diarios da Cullwick e chamada "On my Knees" foi realizada por Kim Wood, e protagonizada por Melora Creager de Rasputina.
As canções que você fez pra mim "Depeche Mode - Master and servant"
sexta-feira, junho 20, 2008
Tintáxel
As ruínas românticas e misteriosas do Tintagel Castle, construído cerca de 1240 pelo conde Richard of Cornwall, ficam no cimo de uma colina, rodeadas por acidentadas falésias de ardósia. O acesso ao castelo faz-se por duas escadas ingremes na falésia, onde abundam a relva-do-olimpo e a alfazema.
O conde foi persuadido a construir o castelo neste local isolado pela crença popular, criada por Geoffrey of Monmouth com a sua fictícia História dos Reis da Gra-Bretanha, de que aqui teria nascido o lendário rei Artur.
Foi descoberta uma grande quantidade de peças de cerâmica mediterrânica de cerca do séc. V, indicando que o lugar era um importante centro de comércio, muito antes da construção do castelo.
As canções que você fez pra mim "Sly and the Family Stone - Hot Fun in the Summertime"
You talkin' to me?

Atreverse sequera a suxerir que me desfaga da miña beauty mark.
As canções que você fez pra mim "Pulp - Something changed"
This is not America

Eu coma a outra tola, comunista e fan de Margaret Thatcher.
As canções que você fez pra mim "Morrissey - Margaret on the guillotine"
sábado, junho 14, 2008
El sexe i la ciutat
quinta-feira, junho 12, 2008
L'Escurçó Negre
Continúo coa miña inmersión lingüística. Este é o meu himno, Gran Duc:
"Deixi farcit d'alegria tots els cors britànics / perquè ara el país el vagi a conseguir / per Fi un Rei que mira la part / per Fi una Reina que sembla bona despullat / L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre, un monarca amb panache / L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre té un bigoti bonic / tot Allò que vol aconseguirà / El món és ara l'ostra de L'Escurçó Negre / La Majoria dels Primers Ministres estan mullats / Excepte Baldrick que està fins i tot més humit / L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre, un gos qui té el seu os / L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre, un bastard al tron / L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre, la Seva barba s'arrissa polidament /L'Escurçó Negre, L'Escurçó Negre, governarà el món."
As canções que você fez pra mim "Gladys Knight - If You Don't Know Me By Now/Love Don't Love Nobody/End of Our Road Medley"
terça-feira, junho 10, 2008
Precariedade
"...as nosas vidas son cada vez máis precarias en cuestións básicas como a vivenda, o traballo, o emocional e o fráxil vencello que nos une a*s demais."
As canções que você fez pra mim "The Smiths - I started something I couldn't finish"
segunda-feira, junho 09, 2008
A Dalt i a Baix

Com practiquen català les senyores solitàries.
As canções que você fez pra mim "The Smiths - How soon is now?"
domingo, junho 08, 2008
Subi mais de 1800 colinas

I still don't subscribe to the view that women should devote their time solely seeking a spiritual connection to enjoy desirable sex, because I don't think that is true. However, I'm at a point where I now accept I have a need to be fulfilled emotionally as well as physically with someone; I feel ready to be with someone special for the long-term.
As canções que você fez pra mim "Beth Carvalho - 1800 colinas"
sábado, junho 07, 2008
Malos tempos para a lírica
É realmente tan difícil ou é que eu son bobo? Teño a sensación de que estamos todos atrapados nas coordenadas houellebecquianas do look e do estatus.
Pra dar co que eu busco, preciso saber en que punto da campá de Gauss están vostedes e en que punto estou eu? Non sería máis fácil levarmos o prezo colgando da chaqueta?
As canções que você fez pra mim "The Smiths - Jeane" No heavenly choir. Not for me and not for you.
sexta-feira, junho 06, 2008
Xulgáchesme de xeito vulgar

Unha relación semellante non podería durar alén da ebriedade amorosa inicial ("o tempo de te apertar cos meus brazos") porque "chegaría o día na que a mirada dun rapaz te tiraría do teu fatal erro". E apostilla "Se me dis que me amarás coma a un pai causaríasme horror; se pretendes amarme coma unha amante, non te crerei".
O rexeitamento resulta doloroso para un Chateaubriand namorado que lle di ao seu corresponsal "Choro bagoas de fel pola tua perda". Mais que, polo outro lado, se sente ofendido polo feito de que ela crera que sucumbiría fácilmente aos seus encantos xuvenís: "Xulgáchesme de xeito vulgar; pensaches, ao ver o estado de turbación no que me pos, que consintiría en facerte soportar os meus aloumiños".
As canções que você fez pra mim "The Smiths - Paint a vulgar picture"
Cantigas de serea
Onte vou aos conxelados, e ademais de ver que aquilo era un perigo para un single, descubro outra 'iniciativa empresarial' que ten a ben usar o galego nos seus productos, cando polo que parece, nin sequera os vende na CAG.
Está claro que hai que sair daquel buraco para comprobar que se queren te poden tratar un pouco mellor, sequera lingüísticamente.
As canções que você fez pra mim "Buzzocks - Ever fallen in love"
terça-feira, junho 03, 2008
domingo, junho 01, 2008
There are some bad people on the right

Pero afortunadamente non gañan todas as consultas.
As canções que você fez pra mim "Morrissey - Interesting drug"
sexta-feira, maio 30, 2008
Ferromodelismo
Adoro compartir aficións con Richard Channing e con Hermann Göring. Boys will be boys, better let them have their toys...
As canções que você fez pra mim "Chic - Good times"
L'Autruchienne
Receita pra sexta á noite: Comportarse coma a cadela austríaca e tentar esquecer.
As canções que você fez pra mim "Siouxsie & The Banshees - Hong Kong garden (strings intro)"
terça-feira, maio 27, 2008
segunda-feira, maio 26, 2008
Subscrever:
Mensagens (Atom)


